Terug
Eindelijk, na een rit van 4 en een half uur (waarvan de helft stilstaan) ben ik weer thuis. Een mooie ervaring rijker, een digicam en een gloednieuwe zonnebril armer. Die zijn uit mijn tent gejat, godverdomme. Maar goed, daar heb ik een reisverzekering voor.
Het was warm, druk, en over het algemeen genomen, erg goed. Wat viel tegen? The Roots en Massive Attack. Wat heb ik jammergenoeg gemist? Björk, door de enome rij voor de ingang en Moloko, omdat ik vooraan stond bij Counting Crows en het moeilijk bewegen is met duizenden mensen om je heen. Grappig waren Metallica en Cypress Hill. Gewoon erg goed waren QOTSA, Supergrass, R.E.M. en Coldplay. Heel erg goed waren Counting Crows en Danko Jones. Verrassing van het festival was—voor iemand die niet dol is op house/techno/blah—Timo Maas. Memorabele momenten: de Röyksopp-versie van “Clocks” van Coldplay, het nummer “Goodnight L.A.”, alleen door Adam van Counting Crows, “Insane in Brain” door Chris van Coldplay en tenslotte het hele optreden van Radiohead. Dat stak met kop en schouders boven alles uit.
Nou snel douchen en slapen, want morgen begin ik met mijn nieuwe baan.
Reacties
Ik heb moloko wel gezien.. en dat was mijn verassing van het festival. na radiohead mijn hoogtepunt!
Drugs met mayo!
Cool: gewoon naar Werchter en meteen door in een nieuwe baan. WOEHA! Veel succes!
Is er iets doorgekomen van de nieuwe baan?
Twee weken terug Counting Crows viel me tegen. Vanavond Coldplay! Vol verwachting….
Je maakt me jaloers. Lowlands heeft bij lange na niet zo’n geweldige collectie bands bij elkaar weten te sprokkelen. Daar moet ik het mee doen. Of zal ik niet gaan?
ik hoorde net mooie opnames van coldplay uit parijs, 28 augustus 2002. met grapjes er tussendoor enz.