Plateaufase

Bij de meeste GBS-gevallen verloopt de ziekte als volgt: eerst een periode ziek en zieker worden, dan een periode ziek blijven (de plateaufase) en tenslotte het beter worden. Ik kan nu, achteraf, pas zeggen dat ik omstreeks deze tijd in mijn verhaal belandde in de plateaufase. Mijn status: beademing door middel van een tracheacanule, bijna volledige verlamming (op mijn hoofd en nek na), lichte tintelingen in m’n gezicht, arterie-lijn, 2 infusen (met pijnstiller, de nieuwe gamma-globuline kuur, anti-biotica en extra vocht), blaascatheter, maagsonde, hart-, saturatie- en ademhalingsmonitor, en een hoop piepende apparatuur om me heen. Maar wel stabiel.

Het werd een kwestie van tijd uitzitten. Elke dag hetzelfde ritueel. Om 06:00 de foto van m’n thorax, om 08:00 wassen en bed verschonen, dan in willekeurige volgorde de dokter voor standaard controles, de fysiotherapeut om mijn ledematen door te bewegen en het bezoek ontvangen, tegen tienen tanden poetsen en gaan slapen. Tussen de bedrijven door sliep ik of luisterde ik naar muziek (met name Talk Talk werkte erg rustgevend).

In deze situatie bleef ik zeker een week. Ik had ondertussen nog wel wat darmklachten, maar dat verhaal zal ik u besparen. Ew. Feit was, dat na die klachten ik me echt beter ging voelen. Regelmatig kwam mijn bezoek langs met de reacties op mijn laatste postje. Omstreeks deze tijd dicteerde ik een bericht aan mijn broer, die af en toe het moeilijk had met liplezen, maar desondanks mijn reactie-postje succesvol aan u kon doorgeven.

De weg omhoog was begonnen.

[wordt vervolgd]

20 July 2004 | GBS, Life | 6 reacties

Reacties

  1. 1 Arthur 20 July 2004, 13:48

    Eindelijk! Een positieve cliffhanger…

  2. 2 stefan 21 July 2004, 11:15

    inderdaad. dit klinkt goed. al betekent het nog niets natuurlijk. neem een willekeurige dramatische film als voorbeeld en je weet dat er nog veel kan mis gaan.

    dit is alleen geen film, maar werkelijkheid. best eng.

  3. 3 Milo 21 July 2004, 14:22

    Wat ik me afvroeg: nu je dit allemaal doorstaan hebt, kan het in de toekomst zomaar nog een keer gebeuren, of is het nu “genezen”?

  4. 4 Low 21 July 2004, 18:57

    @Milo: volgens mij ding ik gewoon weer mee naar de hoofdprijs… :-(

  5. 5 Lyanna 22 July 2004, 11:21

    Christus Low, heb tot nu toe alles gevolgd. Ben van een lurker in een poster veranderd met dit eerste postje na lange tijd. Ik ben erg blij dat alles uiteindelijk goed gekomen is, zoals je berichtje eerder dat je zelfstandig loopt enzo laat blijken.

    Toen je GBS kreeg heb ik daar snel eea over gelezen, en ik kreeg er kippevel van. Moet zeer beangstigend zijn, je bent zo afhankelijk ineens. Hopelijk gaat de revalidatie verder goed en houd je er alleen weirde herinneringen aan over!

    Veel veel beterschap.

  6. 6 yanne 25 July 2004, 11:33

    dag Low, na een weekje buitenkunst weer kijken hoe t nu met je gaat. ik weet het, het verslag van hoe het ging is nog niet af, maar hoe is het nu? liefs, yanne

Commenting is not available in this weblog entry.