Optreden in de Wolsteeg
We hadden de auto ingeladen met al onze spullen en reden richting de stad. In het centrum waren vele kroegen bezig om buiten hun deuren tenten, drankorgels en geluidsinstallaties klaar te zetten voor het feest dat zou komen. Na een kleine omweg kwamen we aan op de plek van bestemming. Ik zette de alarmlichten van de auto aan en we begonnen uit te laden. De paar auto’s achter ons die er nu niet meer langs konden toeterden ongeduldig, waardoor wij alleen maar langzamer te werk gingen.
Het podium zag er indrukwekkend uit. Op twee-en-een-halve meter hoogte zweefde het podium in de steeg, over de gehele breedte. Het drumgedeelte was zelfs nog een stapje hoger. Mensen konden onder het podium door de steeg uit lopen en het geheel was overdekt met oranje dekzeilen, wat niet onnodig was door de sporadische regen. Ik parkeerde de auto op een veilige plek en toen ik terug kwam waren alle spullen al op het podium getild. Ik kon meteen beginnen met het opbouwen van mijn drumstel.
Toen iedereen klaar was met opbouwen, gingen we een hapje eten in de stad. Het was typisch drieoktoberweer, ondanks dat het 2 oktober was: nat, koud en winderig, maar dat mocht de pret niet drukken. Met gevulde magen keerden we terug naar de steeg, die zich langzaam maar zeker vulde met bekende en onbekende gezichten. Links en rechts werd ik gefeliciteerd met mijn hervonden gezondheid. Om kwart over 9 werd het tijd om te beginnen. We klommen de ladder op en ik nam plaats achter mijn drumstel.
Om 11 uur waren we klaar. Door de pauze die we tussen de twee sets gepland hadden was ik niet compleet uitgeput, maar juist lekker voldaan. Ik had degelijk gespeeld, bijna op mijn oude niveau: hard en strak. Eigenlijk leek het erop alsof ik nooit weg was geweest. Het enige dat jammer was, was het gebrek aan contact met het publiek tijdens het spelen. Omdat we op zo’n hoog podium stonden konden we de mensen moeilijker bij het optreden betrekken. Hoe dan ook — het voelde goed om weer te spelen. Eens kijken of het vanavond nog beter kan.
Reacties
Wauw Low, dat moet onwijs veel voldoening hebben gegeven. Goed om te horen dat je het weer in de vingers krijgt ;-) !!
“typisch drieoktoberweer”
Leuk dat Leidse mensen ook weten dat ik altijd k*tweer op mijn verjaardag heb…
Als het maar een goed gevoel gaf. En dat gaf het dus ook. :-)
Is muziek maken niet het heerlijkste wat er bestaat? Fijn voor je dat het zo goed voelde!
Het was beide optredens weer fantastisch!!