Net geen tasjesdief

Ik had mijn zomerjas en tas even opgehangen aan de rand van het rek. Daarna trok ik de nieuwe winterjas aan en bekeek mezelf in de spiegel. Niet slecht, dacht ik. Hij kleedt zelfs af. Beter. De verkoper begon met z’n praatje. Over de stof, de capuchon en het touwtje waarmee je de jas nog iets meer kunt tailleren. Eigenlijk was dat verkooppraatje niet nodig, want ik had stiekem al een keuze gemaakt.

Ondertussen schuifelde er een dame langs. Ze ging achter me kijken of zij nog leuke spullen kon vinden. Ik keek nog eens in de spiegel. Handige zakken hier en daar, goed warm, en hoogst waarschijnlijk ruim genoeg om aan te doen met dikke trui, zonder er opgeblazen uit te zien. De verkoper keek langs me heen, naar de neuzende dame.

“Volgens mij zit ik in iemands tas te kijken!”, hoorde ik opeens achter me. Ik draaide me om en zag de dame met een in folie verpakte CD van Franz Ferdinand in haar handen. Ze stopte mijn CD snel weer terug in mijn tas en enigszins betrapt deed ze ‘m dicht. “Sorry, ik had niet door dat… Alles zit er nog in, hoor!”, zei ze. “Leuke tas!”, voegde ze eraan toe. Ik knikte vriendelijk terug.

“Franz Ferdinand?”, vroeg de verkoper. “Ja”, antwoordde ik, “ik doe graag mee met hypes.”

10 October 2005 | Life | 4 reacties

Reacties

  1. 1 Ronald 10 October 2005, 11:24

    betrapt ;-)

  2. 2 karin 14 October 2005, 21:57

    hahaha! (was het geen leuke dame? kon je samen franz ferdinand luisteren!)

  3. 3 Marjolein 3 November 2005, 23:11

    Een van de weinige bands in de Top 40 die ik echt leuk vind.

  4. 4 Martha 28 August 2006, 13:47

    Z?t er alles nog in??? Je portmonne enzo?

Commenting is not available in this weblog entry.