IFFR 2007

We hadden twee films uitgezocht, en omdat sommige festivalfilms nogal zwaar op de maag kunnen liggen, hadden we twee niet al te serieuze films gekozen. Als eerste gingen we naar het Deense Clash of Egos en later die avond gingen we naar het Koreaanse The Host. We waren niet de enigen: beide voorstellingen waren compleet uitverkocht.

Clash of Egos

In deze film wordt de spot wordt gedreven met het filmmetier, en dat uitgangspunt sprak mij zeer aan. De synopsis zal ik u besparen; die kunt u het beste lezen op de website van het iffr. Wat ik u wel kan vertellen is dat ik zelden zo hard heb gelachen om een film. Met name de reactie van Tonny op het verhaal van Claus over Bertold Brecht en diens Verfremdungseffekt bezorgde mij tranen van het lachen, en de zaal lachte hard mee.

The Host

Deze Zuid-Koreaanse monsterfilm was al een grote hit in het verre Oosten en ook hier werd-ie goed ontvangen. In een overvol en veel te warm Luxor theater bekeken we de zeer vermakelijke film waarin het (computergeanimeerde) monster regelmatig pontificaal in beeld gebracht werd. Op de terugweg bedacht ik mij dat de film veel overeenkomsten had met het nummer Fake Palindromes van Andrew Bird: formaldehyde, monsters that walk the earth, drill a tiny hole into your head. Drie punten die zowel in de film als in de tekst van het liedje voorkomen. Toeval? Hmmm…

28 January 2007 | Life | 1 reactie


Reacties

  1. 1 barbara 1 February 2007, 10:10

    O. Clash of Egos spreekt mij ook wel erg aan!
    The Host weet ik niet, klinkt ene beetje als wel grappig voor een paar minuten, maar een hele film… Of valt dat wel mee.

Commenting is not available in this weblog entry.