Hardleers
Geef een man een vis, dan heeft hij een dag te eten. Geef iemand een hengel en leer hem vissen, dan heeft hij z’n leven lang te eten.
U kent deze kreet, of een variant hiervan, vast wel. Het is een waarheid als een koe, zoals wel meer van dit soort uitdrukkingen.
Toch zijn er kennelijk mensen die om vis blijven zeuren en de hengel niet accepteren. Ze pakken de hengel vast, vinden het ding maar eng, snappen het niet en gooien ‘m weg, om vervolgens weer om verse vis te bedelen. En als ze die vis dan niet krijgen, zijn ze verontwaardigd en ontdaan. Vooruit, je geeft ze nog eenmaal de hengel terug en laat ze zien hoe ze - op een zeer eenvoudige manier - zelf hun visjes op het droge kunnen krijgen, maar ze willen er niets van weten. “Jij bent de hengelmaker, dus jij moet mijn vis vangen”, zeggen ze dan, waarop ik antwoord: “Nee, jij hebt de vis nodig, dus jij moet ‘m vangen, niet ik. Hier is de hengel, daar is de sloot. Als de hengel het niet doet, ben ik je man. Anders niet. Happy fishin’.”
Zucht…
Reacties
Geef een man een vis, dan heeft hij een dag te eten. Geef iemand een hengel en leer hem vissen, dan verveelt hij zich z’n hele leven lang de tering …
Hehe, dat zijn inderdaad de mannetjes aan de Herensingel zetelend op een comfortabel koffertje met kussen.
Vermoedelijk houden ze eigenlijk helemaal niet van vis. Maar: moeten ze het eten als manier om geld te verdienen om daarmee de dingen te doen die ze wellicht wel willen.