De druppel
Misschien is het interessant om te vertellen hoe ik tot mijn besluit ben gekomen om full-time te gaan freelancen. Dat verhaal is tweeledig: aan de ene kant ging het goed, aan de andere kant ging het slecht.
Over de ene kant kan ik kort zijn. De hoeveelheid opdrachten die ik nu als freelancer aangeboden krijg, is groter dan ik kan aannemen. Een luxeprobleem. Over de andere kant wil ik wel iets explicieter zijn.
Toen ik net begon als “webmaster” bij mijn (nu nog) huidige werkgever, de vakbond ABVAKABO FNV, stond ik aan de basis van een nieuw team: MultiMedia. Samen met wat andere collega’s maakten we deel uit van de afdeling Communicatie en zorgden we voor grote verbeterslagen op intra- en internetgebied. De samenwerking tussen webmasters en webredactie verliep soepel, snel en efficiënt.
Echter, de laatste tijd gaat het niet goed met de bond. Een vakbond lijkt niet meer van deze tijd en dat is terug te zien in de gestage daling in het ledenaantal. Men ziet de toekomst somber in. Er moest (en moet) wat gebeuren, dus tijd voor een nieuwe strategie, reorganisatie en personeelsreductie. In een notendop betekende dat een strategie die zich meer richt op marketing en een hoop interim managers om de reorganisatie in goede banen (!) te leiden.
Er moet meer gebeuren met internet, was de algemene tendens. Een idee waar ik het alleen maar mee eens kon zijn. Daardoor maakte ik mij geen zorgen over mijn baan. Immers, investeren in internet is investeren in mensen met internetkennis. Helaas kwam ik er net te laat achter dat mijn interim manager al een belangrijk besluit had genomen met de interim directeur, zonder mijn medeweten.
Mensen met een ICT-achtige functie horen thuis op de afdeling ICT, zo ook de twee webmasters. Typisch een top-down besluit wat misschien wel logisch klinkt, maar praktisch de plank misslaat. Het is namelijk helemaal niet logisch om een goed lopend team, dat al de nodige successen geboekt heeft, uitelkaar te halen en zo om zeep te helpen, zeker als je bedenkt dat deze afdeling ICT niet bepaald een goede naam heeft opgebouwd. Daarnaast is het gewoon ronduit achterbaks om een dergelijke beslissing te maken zonder instemming en zelfs medeweten van de mensen in kwestie.
En dat, waarde lezer, was de druppel. Zelden was ik zo kwaad. Zelden was ik zo verdrietig, teleurgesteld en verbaasd dat nota bene een vakbond zo omgaat met mensen waarin zij eigenlijk behoren te investeren. Toen ik er eenmaal lucht van kreeg dat de transfer echt onomkeerbaar was, nam ik per direct ontslag, maar het lijkt erop dat de dames en heren managers dat niets uitmaakt. Per 10 april moet ik alsnog — voor 12 laatste werkdagen — verkassen naar een andere afdeling.
Reacties
Damn!
Inderdaad jammer om te horen dat ze zo met het personeel omgaan. Dit bewijst maar weer dat economisch denken, zonder je voldoende te (laten) informeren een typische reactie is, die toch meer schade veroorzaakt dan dat het wegneemt.
Sterkte met het vinden van een betere (freelance) werkgever!
Als een organisatie IM’ers binnenhaalt, doet ze dat doorgaans omdat snel en slagvaardig handelen subiet geboden is om de toko te redden en de eventueel zittende managers teveel worden gehinderd door inhoudelijke kennis, emotie en historie. Bottum-up beslissen levert dan vaak zoveel FUD op, dat je als interim sneller en slagvaardiger kunt handelen door uit te gaan van je eigen kennis. Daarbij wreekt zich dan weer dat een IM’er ook niet alles kan weten, en dus regelmatig de plank zal misslaan. Immers, niet alles wat in een bedrijf zonder duidelijke reden is gegroeid (lees: niet ontstaan is uit weloverwogen beleid, niet van bovenaf is gemanaged) is per definitie slecht en een heel enkele keer ontstaat in de praktijk ‘van onderaf’ de ideale werksituatie, die je door van bovenaf in te grijpen verstoort of zelfs om zeep helpt. Helaas leren interims daar dan weer niet van, want tegen de tijd dat de organisatie de wrange vruchten plukt, zijn zij al lang weer weg.
Nou, dat worden 12 fijne dagen dan. Thuis op de bank of lekker op de fiets welteverstaan! Tsk, zat al te denken om mijn FNV-lidmaatschap op te zeggen (omdat onze consulent niet echt lekker met mijn probleem is omgegaan, zat in een soortgelijke situatie) en nu dit.
Balen voor je zeg! Sterkte die laatste werkdagen. En heel veel succes met je eigen freelance-activiteiten!
Door zo met zijn personeel om te gaan, graaft “de bond ” zijn eigen graf! Een gemiste kans….