De beste band van Nederland
Afgelopen zaterdag speelde De Kift in het Leidse LVC. Uiteraard was ik van de partij samen met wat andere Kift-liefhebbers uit mijn vriendenkring. De band speelde liedjes van hun nieuwste album: 7, die ik de week ervoor dagelijks meerdere keren beluisterd had op de luisterpaal. Op het podium miste ik echter iemand. Frank, de toetsenist was niet aanwezig. Een gemis, want niet alleen zijn stem en toetsenspel, maar ook zijn persoonlijkheid zorgden altijd voor een extra dimensie op het podium. Desalniettemin was het een weergaloos concert, compleet met glockenspiel, steel drums en een tubaduel. Het bevestigde mijn idee dat De Kift één van de beste bands is die Nederland op dit moment te bieden heeft.
Achteraf wilde ik mijn bevindingen delen met één van de bandleden, dus stapte ik op de bassist af. Ik feliciteerde hem met een geslaagd optreden en vroeg naar Frank. Hij was de band uitgestapt voor “een leven na De Kift”. Iets met kinderen, of zo. Tsk. Ook zei ik hem hoe hoog ik De Kift acht, en probeerde dat op een luchtige en toch oprechte manier te doen, maar daar deinsde hij voor terug. Kennelijk vond hij dat een te groot compliment. Jammer, want ze mogen het best weten. U ook, trouwens.
- 27 november 2006, 10:53
- Life, Muziek
- 2 reacties
- Reageren niet (meer) mogelijk
Ja, toen ik ze laatst zag bij de Veep, was het zijn laatste optreden met de band.
He. Bij de veep. Daar was ik ook.