Rommel ruimen

Mijn achterkamertje is een rommelhok. Ik gebruik de ruimte als washok en als opslag van oud meubilair, vakantiespullen, elektronische apparatuur en rommel in het algemeen. Eigenlijk staat alles daar alleen stof te vangen, dus werd ik laatst aangespoord om er eens de bezem doorheen te halen. Met enige tegenzin — want ik vind het prettig om spullen te bewaren “voor het geval dat” — mochten twee oude printers, een kapotte tv, anderhalve ventilator, een antieke stofzuiger en dito magnetron, en nog wat prullaria de deur uit.

We propten de boel in mijn autootje en reden naar de dichtstbijzijnde kringloopwinkel. Misschien dat ze nog wat hadden aan één of twee van mijn afgedankte, half-werkende dingen. De spullen die ze niet wilden, konden we dan makkelijk kwijt bij de stortplaats om de hoek. We hadden onze komst niet aangekondigd, maar toch stonden er twee mannetjes op ons te wachten. Ik deed de achterklep open en meteen begonnen ze in mijn kofferbak te graaien. Tot mijn verbazing haalden ze alles eruit, op wat lege verfblikken na. Zelfs de onthoofde ventilator namen ze mee.

We gingen nog even kijken of er nog wat leuks te vinden was. Bij het binnenkomen van het winkelgedeelte kwam de geur van muffe hoogpolige tapijten op tegeltafels ons al tegemoet. We hadden natuurlijk beter moeten weten. “Iets leuks” tegenkomen in een kringloopwinkel is bijna onmogelijk. “Iets praktisch” zou wel kunnen, maar “leuk”? Nee. Het was mijn rommelhok tot de 20ste macht, totdat we boven gingen kijken: mijn rommelhok tot de 40ste macht. In ieder geval meer dan ik aankon, dus gingen we zonder de auto vol te laden met nieuwe rommel weer terug naar huis.

Reageren is niet mogelijk op dit bericht.
Zoeken in loweblog.com