Klokspijs
Johannes van Dam beloonde Klokspijs met een 10-, dus gingen we daar maar een hapje eten. Net als Van Dam hadden wij ook bijna niets aan te merken op het voer dat we voorgeschoteld kregen. Een hoog niveau voor een zeer schappelijke prijs.
Tegen het einde van de avond staken we een tuitknakje op. Ik ben weliswaar gestopt met roken, maar een bescheiden sigaartje na een goed etensmaal sla ik niet af. De ruimte waar we in zaten was echter nog niet goed opgewassen tegen de sigarenrook. Na een paar hijsen sloeg de rookmelder alarm. De chef maakte met een pikhaak een einde aan het luide gepiep, en zei dat de ventilatie-unit de komende week geïnstalleerd zou worden.
Daarna kwam de chef nog even een praatje maken. We complimenteerden hem met zijn bereidingen, maar wezen hem ook op het enige minpuntje, wat hij — zoals een vakman betaamt — goed opnam. “Zitten jullie ook in het vak?” vroeg hij toen. We zeiden dat we slechts liefhebbers waren. Ik bedacht me dat koks misschien wel op de koksschool leren dat ze af en toe zo’n opmerking moeten maken naar de juiste klanten, om ze te paaien. Het was namelijk niet de eerste keer dat dat tegen mij (of mijn gezelschap) gezegd werd. Als dat zo zou zijn, dan lukt dat aardig. Al was die laatste grappa van het huis daar ook goed in.
Afijn, Klokspijs. De moeite meer dan waard. Zegt het voort.
- 23 oktober 2006, 10:07
- Life, Eten en drinken
- 1 reactie
- Reageren niet (meer) mogelijk
Ga ik onthouden voor als we weer eens in onze hoofdstad zijn. Geinige site ook trouwens.