Aye cap’n
Na een hoop gedoe, geregel en gewacht was het eindelijk zover. De akte is gepasseerd, de krabbels zijn gezet en daarmee ben ik vandaag officieel eigenaar van een woonboot geworden.
Het voelt alsof ik een sociaal-symbolische mijlpaal heb bereikt en dat stemt mij tweeslachtig. Aan de ene kant ben ik er blij en trots om. Het is immers een goede investering en het idee dat de boot “van mij” is, geeft voldoening. Aan de andere kant lijkt het alsof ik een periode heb afgesloten. Een periode van lossigheid, zonder echte verantwoordelijkheden of verplichtingen. Misschien zelfs van vrijheid. Is dit nou onderdeel van het proces dat “volwassen worden” heet? Hmmm…
Reacties
met inbouw afwasmachine?
Een woonboot … *diepe weemoedige zucht*
Als je ooit weer iemand zoekt om mee samen te wonen dan mail gerust ;-)
Gefeliciteerd, kapitein! Na een paar glazen rum heeft zelfs een weemoedige zeeman nergens meer last van. Johoho.
Gefeliciteerd! En yep, het is inderdaad een mijlpaal. Na vijf jaar huiseigenaarsschap ben ik daar zelf nog steeds niet helemaal aan gewend…
ach als het bloed gaat stromen waar het niet mag is verkopen een optie,.. de meeerwaarde kan verbrast worden wanneer u wenst. (mijn gedachte bij een eventuele hypotheek in de verre toekomst)
Maar wel een leuke periode die je tegemoet gaat toch? Dan is afsluiten niet erg!
Tof toch dat je dit soort keuzes kunt maken … ?
*slaat Froger z’n licht uit …*
Congrats! Krijgen we nog foto’s te zien..?
Vrijheid kwijt? Welnee! “Anders verkoop je toch gewoon de boot!”
…
Tweeslachtng? Je bedoelt net zo tweeslachtig als een slak? Omdat je net als een slak je huisje nu mee kan nemen?
Wel, je weet wat ze zeggen over bisexuelen. Bisexual is Bliss, they always have a good time.
twee?slach?tig
Proficiat hoor!
ik ben nog aan het twijfelen — lekker huren, of toch inderdaad de grote stap zetten en iets kopen ;)