Mijn hondenkoning
Terwijl de schrijver in kwestie bezig is aan z’n tweede, voel ik me verplicht iets te zeggen over over het debuut van Walter. Ik heb het boek niet in n ruk uitgelezen. Nou zegt dat niet veel over de kwaliteit ervan, maar meer over het feit dat ik geen ervaren lezer ben. Ik lees eigenlijk geen boeken. Ik log web, musiceer, kook en kijk teevee, en dan is mijn vrije tijd wel zo ongeveer op. Ik heb “De Hondenkoning” dan ook in de kleine uurtjes, beetje bij beetje, soldaat gemaakt.
En dan mijn mening. Tja. Eigenlijk heb ik weinig meer toe te voegen aan wat men al eerder zei, zoals dhr. Zantinge. Nihilisme, leegheid van het bestaan, verontrustend, passend einde; chapeau. Trouwens, ik heb “De Avonden” nooit gelezen, dus de vergelijking die daarmee constant gemaakt wordt, doet mij gelukkig niets. (Dat vergelijken doet mij overigens denken aan het schrijven van liedjes: vol enthousiasme je eigen nummers spelen en later van het publiek horen dat het zo op die-en-die band lijkt, terwijl je daar in sommige gevallen nog nooit van gehoord had. Vaak een domper en compliment tegelijk.) (Maar dat terzijde.)
Maar toch is er iets wat me niet lekker zit: de juist zo bejubelde puntige schrijfstijl. Het is een uitstekende stijl voor ‘stukjes’ op een weblog, maar een heel boek vol is mijns inziens wat teveel van het goede. Het leek alsof ik niet in een prettig leesritme terecht kon komen, omdat ik steeds weer — sneller dan verwacht — over een punt struikelde. Vergelijk het met het rijden van een auto in de eerste versnelling: je komt snel op gang, maar de topsnelheid is niet hoog en het rijden zelf gaat erg schokkerig. Natuurlijk blijft het een kwestie van smaak, en ik doe ‘t hem niet na.
Enfin, ik vond het een goed boek. Het was af en toe angstvallig herkenbaar en frustrerend, iets wat voor mij een boek interessant maakt. En de puntige schrijfstijl zal me er niet van weerhouden z’n tweede boek ook te lezen.
- 19 oktober 2004, 11:47
- Life
- 3 reacties
- Reageren niet (meer) mogelijk
Een eerlijke en open recensie. (ben ‘m ook aan ‘t lezen)
zodra die techno-dreun in m’n hoofd is opgehouden maak ik een rondje … ik ben erg benieuwd geworden naar het boek.
Kritiek, geweldig! Nu wil ik het zeker lezen…