Nòg meer geduld

Een symptoom van het Guillain Barré Syndroom is een doof gevoel in de handen en voeten. Wanneer iemand mijn teen voorzichtig vastpakte, voelde ik dat niet, alsof-ie verdoofd was. Maar deze ongevoeligheid sloeg bij het beter-worden om in een overgevoeligheid in de voeten; ook geen onbekend verschijnsel bij GBS.

Overgevoeligheid was eigenlijk nog een understatement. Super-, ultra-, of hypergevoeligheid zou accurater zijn. Mijn tenen waren zò gevoelig, dat zelfs het schuren van het laken erover ondragelijk werd. Daarnaast kreeg ik last van zenuwpijnen: brandende, schietende en krioelende pijn in mijn tenen. Deze pijn kon niet onderdrukt worden met reguliere pijnstillers, maar wel met andere medicijnen.

Op doktersadvies begon ik Tryptizol te slikken. Oorspronkelijk een middel tegen epilepsie - werd mij verteld maar Google dacht daar anders over - maar in kleine doses zeer effectief tegen zenuwpijn. Een nadeel was echter dat het medicijn niet meteen werkt. Het heeft een zogenaamde aanlooptijd nodig van 1 tot 2 weken. Ik moest geduld hebben, dus.

De revalidatiearts van het ziekenhuis had mij inmiddels op de wachtlijst van het revalidatiecentrum gezet. Het duurde gemiddeld 2 weken voordat er plek was. Ik wilde zo snel mogelijk naar het revacentrum, niet alleen omdat dat beter voor mijn herstel zou zijn, maar vooral omdat het een mentale opkikker zou zijn. Maar goed, ik moest geduld hebben, dus. (Ik zei toch dat dat me vaak gezegd werd!)

[wordt vervolgd]

p.s.
Wat te doen als je niet kunt slapen van de hitte? Een Temazepam nemen die ik nog had opgespaard? Neen, een stukkie schrijven bij het luisteren van Franz Ferdinand, da’s beter. En nu, hop, naar bed, nog een keer proberen…

Reacties

  1. author
    1 karin 9 augustus 2004, 18:06

    Au…en lakens heb je soms zo nooodig! *vertrekt haar gezicht*

  2. author
    2 Cleo 10 augustus 2004, 13:45

    Maar pijn is wel een teken dat ‘t nog werkt, dus eigenlijk ook een beetje goed nieuws. Toch?

  3. author
    3 Low 10 augustus 2004, 18:15

    @Cleo: dat werd mij ook verteld. Helaas werd de pijn daardoor niet minder.

  4. author
    4 Eljo Blogt™ 15 augustus 2004, 21:22

    Ik ken je verhaal zo goed maar hat kan allemaal goed komen, hou vol :)

Reageren is niet mogelijk op dit bericht.

Zoeken in loweblog.com