Bier!

Daar zaten we met z’n tweeën, te genieten van een bolleke en een pintje in het Antwerpse stadje A. We proostten op de laatste avond van mijn goede vriend als inwoner van deze stad. Morgen zouden we vele malen drie smalle trappen op en af lopen om twee auto’s en één aanhanger vol te laden en daarna weer terug te keren naar het Leidse stadje L. Maar dat was morgen. Deze avond moesten we nog bier drinken.

Een bolleke en een pintje dus. Drie euro tien. In Leiden betalen we daar drie euro tachtig voor. R pakte zijn telefoon en begon te rekenen. We kwamen op 18 procent. Het was hier 18 procent goedkoper dan in onze stamkroeg. Stiekem hekelden we de – voor Nederland relatief goedkope – prijzen van het bier in onze kroeg. Maar onze kroeg had wel een goede zet gedaan, een paar maanden terug.

De Koninck Triple. Heerlijk zwaar bier met de o-zo karakteristieke smaak van De Koninck. Daar hadden we wel weer eens zin in, want bij ons was het inmiddels weer van de tap gehaald. Antwerpen is de vestigingsplaats van de De Koninck brouwerij, dus achtten wij de kans groot dat het hier wel aanwezig zou zijn. En zo kwam het dat ik de barman de volgende vraag stelde: “Hebben jullie misschien De Koninck Triple?”

“Wablief?” De barman keek mij verbaasd en vol ongeloof aan. Hij raadpleegde enkele collega’s en kwam toen tot de conclusie: “Bolleke Triple? Dat bestaat niet.” Dit keer was het mijn beurt om verbaasd te zijn. Ik probeerde de beste man uit te leggen dat het wel degelijk bestaat, en dat ik het zelfs al een keer heb mogen proeven. Maar het mocht niet baten. In zijn gezicht was de afkeer jegens die arrogante Hollanders duidelijk af te lezen. “Het zal best, maar ik geloof u niet. En ik kan het weten, want ik woon 100 meter van de brouwerij vandaan.” beargumenteerde hij.

Tsk. Met woorden kon ik hem duidelijk niet overtuigen. Ik had hard bewijs nodig, maar hoe verkreeg ik dat? Plots wist ik het. Ik pakte mijn gsm en startte Google met mijn Vodafone Live connectie. Eén keer googlen op ‘koninck triple’ bracht mij het gewenste resultaat: een klein maar overtuigend overzicht van de specificaties van dit smakelijke bier, in het Frans. Met zelfgenoegen toonde ik dit aan de barman in kwestie, waarop hij mijn telefoon uit mijn handen griste en de tekst samen met zijn mede-barlui bestudeerde. Bewijs geleverd.

Om een lang verhaal nog iets langer te maken, we namen nog maar een gewoon bolleke en pintje en keerden daarna huiswaarts. We moesten de volgende dag immers nog een koelkast, droger, wasmachine, bed, bank, matras en talloze planken naar beneden sjouwen. Misschien maar goed dat ze geen bolleke triple hadden.

26 January 2004 | Life, Eten en drinken | 2 reacties


Reacties

  1. 1 Niels 27 January 2004, 19:28

    google.com/imode to the rescue! Onmisbaar : )

  2. 2 karin 27 January 2004, 21:40

    Volgens mij moet je over bier ook niet te lang lullen! ;-)

Commenting is not available in this weblog entry.