De witte strepen
Goed. Men vindt The White Stripes echt leuk. Jammer dat ik er niet kan naar luisteren. Ik heb namelijk bij deze groep enorm last van beroepsdeformatie; zij kan niet drummen. Echt niet.
Ik heb het geprobeerd om het niet te horen, tevergeefs. De klank van de drums klinkt geweldig, de gitaren knetteren en de vocalen van Jack zijn zeker niet slecht. Maar Meg? Ze heeft gewoonweg geen ritmegevoel. Boem-paf-boemboem-paf… zonder inspiratie, feeling of groove. En dat de hele cd door.
In een opwelling, voordat ik de plaat goed gehoord had en ik Seven Nation Army ook nog een leuk liedje vond, kocht ik Elephant. Een paar weken later heb ik de cd weggegeven; ik kon er gewoon niet meer tegen dat mijn nekharen overeind gingen staan bij het horen van die houterige drumpartijen.
Als Jack nou Meg eruit gooit, een degelijke drummer en bassist inhuurt voor wat minimale ritmesectiebegeleiding, dan zou het pas een goeie band zijn…
- 24 december 2003, 02:04
- Life, Muziek
- 6 reacties
- Reageren niet (meer) mogelijk
Ben het volledig met je eens!
Haha, pas maar op dat Jackieboy het niet hoort. Voordat je het weet zie je eruit als Jason Stollsteimer. Beroepsdeformatie. Lastig.
Ik kan er ook niet naar luisteren. Om de een of andere reden heb ik beide cd’s maar ik heb ze één keer geluisterd. Één keer teveel.
Ik heb nul CDs van ze maar ik vind ze best leuk. Een paar liedjes, meer niet. Dan wordt het te eentonig.
Ik ben blij dat ik geen drummersoren heb.
Tweede kerstdag, BBC1. French and Saunders keken terug op het afgelopen jaar, en deden daarin een bandje na, van een man en een vrouw. “The Poop Stripes” heetten die. En de drumster kon niet drummen.