Over de Restaurantweek
Vorige week was het Restaurantweek. Gedurende deze week kun je bij vele toprestaurants voor 25 euro een driegangendiner nuttigen. Een leuk initiatief zo op het eerste gezicht. Maar ik zet er na afgelopen week een punt achter. Ik doe er niet meer aan mee. Niet dat ik zelf een restaurant heb… Nee, ik doe niet meer mee als bezoeker van de restaurantweek. Laat me uitleggen waarom.
Restaurants die meedoen aan deze actie moeten dus voor 25 euro een voor-, hoofd- en nagerecht fabriceren voor een volle tent. Zo ook het restaurant dat ik aandeed, vorige week: La Cloche in Leiden, wat bekend staat als één van de betere restaurants uit de buurt. Echter, het voer dat ik voorgeschoteld kreeg kon ik op z’n positiefst beschrijven als saai en inspiratieloos: zalmtartaar met mosterd-honing dressing (*gaap*), confit de canard (uit blik) met gewokte groente (teveel gembersiroop) en roseval aardappeltjes (één partje op mijn bord), en boerenroomijs met warme (= 2 graden warmer dan het ijs) bosbessensaus en (nou komt het) slagroom.
Slaat de Restaurantweek nu niet zijn doel voorbij? Er werd productie gedraaid, geen eten bereid. En ik neem aan dat La Cloche niet de enige is geweest met deze instelling. Mensen die door de lage prijsdrempel eindelijk eens proberen om bij een zogenaamd toprestaurant uit eten te gaan, komen hierdoor dus bedrogen uit. Nee, ik betaal liever iets meer en eet goed, zoals twee weken geleden, bij La Rive.
About EECI2010
Last weekend I got back from my three week stay in California. The first week was all about exploring San Francisco and EECI2010 US, the last two weeks were all about driving on Highway 1 in a Mustang. The conference was a blast. Robert, Janneke and Chris pulled it off once again by putting together a fantastic couple of days full of impeccable presentations, superb locations, good food and plenty of booze. I will never grow tired of drinking beers with my fellow EE geeks, except perhaps if that involves climbing a steep hill more than once.
